Biografie

 

 

De Leidse notariszoon Gerben Karstens was in de jaren zestig en zeventig één van de succesvolste Nederlandse beroepsrenners. Karstens was zestien jaar prof en startte elf keer in de Tour. Alleen in 1978 haalde "de Karst" de finish in Parijs niet. Hij won zes ritten in de Tour.

 

De op 14 januari 1942 in Voorburg geboren Gerben Karstens maakte in 1964 naam door als amateur samen met Jan Pieterse, Evert Dolman en Bart Zoet Olympisch goud op de 100 kilometer ploegentijdrit te winnen. Daarna stapte hij over naar de profs, waar hij zich snel tot een gevaarlijke sprinter ontwikkelde met veel lef. Hij won in 1965 de klassieker Parijs-Tours met een recordgemiddelde van 45,029 kilometer per uur en dat zonder derailleur. Karstens debuteerde in 1965 in de Tour. Hij bezorgde zijn ploegleider Cees Pellenaars op de voorlaatste dag de ritzege na een solo van twintig kilometer.

 

Gerben Karstens zou zich de volgende jaren ontwikkelen tot een Tourrenner van formaat, die vooral in de massasprints te vrezen was. In 1966 won hij zelfs twee etappes. Op de derde dag won Karstens zelfs twee keer. Eerst was hij de grote gangmaker van de TeleVizier-ploeg in de ploegentijdrit, die glorieus door de Nederlanders werd gewonnen en later op de dag sloeg hij in de rit van Doornik naar Duinkerken weer toe. Hij was samen met de Belg Jos Boons ontsnapt en in de eindsprint gaf Karstens de Belg geen schijn van kans. Daarna won de Nederlander in Bayonne ook nog de negende etappe in een massasprint.

 

In 1967 mengde Karstens zich regelmatig in de strijd om de ritzeges en hij had in de eerste etappe zelfs nog uitzicht op de gele trui. Hij kwam echter vijf seconden tekort. Karstens kon zich deze Tour goed handhaven in de cols, maar een ritzege leverde dat niet op. De dertigste plaats in het eindklassement onderstreepte de kwaliteiten van Karstens. Na enkele magere jaren in Franse dienst, keerde Karstens in 1971 terug bij "de Pel" in diens Goudsmit-Hoff-ploeg. En de sprinter reed weer als vanouds. Hij won in de Tour het tweede deel van de eerste etappe en hij droeg enkele dagen de groene trui.

 

De wispelturige Karstens sloeg in 1974 weer toe in de Tour. Hij werd op het allerlaatste moment opgeroepen door de leiding van de BIC-ploeg omdat Luis Ocana zich afmeldde. Na een sterke proloog behaalde hij wat ereplaatsen in de eerste ritten. Omdat hij zich na afloop van de vierde rit te laat had gemeld voor de dopingcontrole kreeg hij aanvankelijk een tijdstraf van tien minuten. Die straf werd hem uiteindelijk kwijt gescholden, omdat hij in het verkeer van Caen had vastgezeten. De volgende dag greep Gerben Karstens zijn kans. Onderweg pakte hij bij enkele tussensprints de benodigde bonificatie-seconden, waardoor hij in Dieppe de gele trui mocht aantrekken. In het eerste deel van de zesde rit verspeelde "de Karst" de maillot jaune weer aan Patrick Sercu, maar in de ploegentijdrit later op de dag heroverde hij het kleinood weer.

 

Maar de vreugde was opnieuw van korte duur, want in de zevende rit verspeelde Karstens door een lekke band in de finale opnieuw de gele trui. In 1976 reed hij misschien wel de beste Tour uit zijn carrière. Met de Ti-Raleigh-ploeg won hij in Leuven de ploegentijdrit. Daarna was hij in de rit over de gevreesde Pyreneeëncols ook geweldig op dreef.

 

Hij passeerde zelfs als eerste de top van de Col d'Aspin, een prestatie die nog geen enkele Nederlander realiseerde. Karstens stak in supervorm en won in Bordeaux de achttiende etappe. Op de allerlaatste dag sloeg hij nog eens toe op het stratenparcours in Parijs. Op de Champs Elysées was hij iedereen te snel af en boekte hij zijn tweede ritzege. Gerben Karstens was ook in andere rittenkoersen succesvol. In de Vuelta kwam hij tot 14 ritzeges (goed voor een 6de plaats op de ranglijst allertijden van meest gewonnen etappes anno 2010) en 1 dagsucces in de Giro. Twee keer moest hij een klassieke overwinning wegens het gebruik van verboden middelen teruggeven wat toen nog erg in de kinderschoenen stond : in 1969 de Ronde van Lombardije en in 1974 Parijs-Tours.Na het inleveren van een urinemonster moest hij 15 minuten later nog een monster inleveren.Dit heeft hij niet gedaan. In zijn profloopbaan won Gerben Karstens 91 wedstrijden, waaronder in 1966 het Nederlands kampioenschap.

 

Nog steeds is Gerben actief op de fiets. Sinds de laatste 20 jaar is hij regelmatig te zien tijdens deelname aan veldtoertochten.

 

(Bron:www.wielercentrum.com)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

google-site-verification: google184dd032045747a4.html